SATHYA SAI BABA

Życie i działalność Boskiego Avatara Śri Sathya Sai Baba


Śri Sathya Sai Baba Avatar
Sathya Sai Baba urodził się 23 listopada 1926 roku jako Sathyanarayana Rayu w niewielkiej wiosce Puttaparthi w stanie Andhra Pradesh na południu Indii, zmarł dnia 24 kwietnia 2011 roku w szpitalu, który wybudował w Puttaparthi. Jego rodzina oraz sąsiedzi opowiadają pod przysięgą o „cudach”, które jakoby miały zacząć się dziać po jego urodzeniu - instrumenty miały grać same, a znaleziona w jego łóżeczku kobra nie zrobiła mu żadnej krzywdy. Kiedy Sai miał 8-13 lat już wtedy umiał wyczarowywać dla swoich kolegów szkolnych cukierki, świeczki, kredki i ołówki. W wieku lat 13-cie zadziwił rodziców i całą okolicę oświadczeniem, że jest wcieleniem Sai Baby z Shidri, starego indyjskiego mędrca i cudotwórcy, który zmarł w 1918, roku. W obecnych czasach w rodzinnej wiosce Sai Baba znajduje się aśram, który może pomieścić 10 tysięcy pielgrzymów. Ta prymitywna i biedna niegdyś osada rozrosła się i jest teraz ośrodkiem troski i gościny dla milionów wyznawców, których rzesza liczy ponad 70 mln osób na całym świecie. Należą do niej niektóre z najbardziej wpływowych osobistości Indii. Legendarny batsman Sachin Tendulkar, który pomaga organizować mecze krykieta na stadionie Sai Baba, mówi, że modli się do guru i za guru, a kiedy Sathya Sai Baba zjawiał się w Hyderabadzie, stolicy Andhra Pradesh, szef policji tego stanu służy mu ochroną. 

Na ziemskim padole łez ten niski, uśmiechnięty mężczyzna w szafranowych szatach, człowiek potrafiący ratować ludzi z niedoli i cierpienia za pomocą magii, sprawia niesłychanie ujmujące wrażenie, o czym mówią bez mała wszyscy, którzy go osobiście poznali. Dla kilkudziesięciu milionów swoich wyznawców na całym świecie, Sathya Sai Baba jest dobrotliwym duchowym przywódcą, którego szkoły, szpitale i inne instytucje niestrudzenie pracują na rzecz poprawy losu ludzi biednych. Szpital w Puttaparti został sfinansowany głównie przez amerykańskiego milionera Isaaca Tigretta, założyciela sieci restauracji Hard Rock Cafe, i nastawia się na darmowe leczenie biedoty w południowoindyjskim stanie Andhra Pradesh. Sathya Sai Baba, to ten sam mistrz i święty którego adoruje i obsypuje dowodami szacunku międzynarodowa elita towarzyska. Księżna Jorku miała okazję, podczas wizyty w jego aśramie w Indiach, na własne oczy zobaczyć, jak Guru wyczarował złoty zegarek i krzyż z pustych dłoni. Doradca księcia Walii do spraw architektury Keith Critchow zaprojektował dla Sai Baby zdumiewający swym ogromem szpital, porównywany przez niektórych z bazyliką św. Piotra i pałacem maharadży. Ten powszechnie szanowany architekt brytyjski określił Sai Baba, jako „najbardziej wpływowego świętego męża w dzisiejszych Indiach”. Ludzie kochają Sathya Sai Baba i idą za nim, ponieważ opowiada się za prawdą i ponieważ kieruję się miłością.

O audiencję u awatara Sathya Sai Baby tłumnie ubiegają się sędziowie i najwyżsi rangą funkcjonariusze służby cywilnej. Nowy szpital guru w Bangalore otworzył premier Indii A.B. Vajpayee, również gorący wielbiciel Sathya Sai Baba. W przemówieniu pochwalnym premier powiedział, że Sathya Sai Baba wskazał ludzkości drogę wyzwolenia, która uwalnia ją od więzów współczesności. Moce nadprzyrodzone Sai Baby pojawiły się także na audiencji, jakiej guru udzielił poprzedniemu premierowi Narashimie Rao, zresztą też wyznawcy guru, gdzie został zmaterializowany złoty zegarek z tak wysokiej próby złota, jakiej nie są w stanie wytworzyć jubilerzy. Najczęściej powielanym przez Sai Baba cudem jest produkowanie „świętego popiołu”, czyli Vibhuti, który sypie mu się dokładnie z wnętrza otwartej dłoni. Czasami guru wyciąga z ust różne błyszczące religijne artefakty. Zawodowi magicy od sztuki iluzjonistycznej, którzy przeanalizowali te cuda w obecności Sathya Sai w Puttaparti, mówią, że są to cuda albo zupełnie nieznane im triki, których nie da się podrobić w warunkach w jakich Sathaya Sai je demonstruje. 

Oświadczenie Satharayana Raju


Sathyanarayana Raju w maju 1940 roku oznajmił rodzinie, że jest wcieleniem ascety imieniem Sai Baba z Śirdi i przybrał imię Sathya Sai Baba. Od tego czasu zaczął zbierać wokół siebie uczniów duchowych (sevaka), a ruch ciągle wzrasta. W tymże roku, wydarzyło się coś, co radykalnie zmieniło dotychczasowe życie tego młodego Hindusa, który od ósmego roku życia prowadził kółka bhadżanowe dla kolegów i koleżanek ze szkoły. Jako dziecko sprzeciwił się skutecznie odsuwaniu dziewczynek od kółek religijnych rezerwowanych lokalnie tylko dla chłopców. Bawiąc się na podwórku poczuł dotknięcie boskości w całym ciele i przejmujące drętwienie. Rodzina uznała, że może został ugryziony przez skorpiona i czeka go niechybna śmierć, jednak nie było śladu ukąszenia. Sathya wszedł w boski stan samadhi spontanicznie, co może wyglądać jakby stracił przytomność i nie odzyskiwał jej przez cały dzień. Kiedy w końcu wrócił do świadomości zaczął zachowywać się jak młody Bóg, albowiem otrzymał od Boga duchowe wtajemniczenie. Obudziła się świadomość awatara. Zaczął śpiewać i wygłaszać filozoficzne maksymy wykraczające poza jego dotychczasową wiedzę oraz długie fragmenty sanskryckiej poezji. Zaczął też wtedy materializować różne przedmioty, jak słodycze i różańce. Zapytany przez ojca o powód swego dziwnego zachowania odpowiedział, że jest awatarą czyli doskonałym wcieleniem Sai Baba - pewnego indyjskiego ascety z Shirdi (1856-1918), do dziś coraz częściej czczonego w tym kraju, awatara samego Boga Sziwa (Śiva, Shiva).

Sathya Sai Baba nie posiadał żadnych pieniędzy, nie miał konta w banku. Żył w skromnych dwóch pokoikach. Jeden, prywatny ma rozmiar 3-4 metry. Jest tam z mebli jedynie deska 2 m x 70 cm podwieszona do sufitu na której sypia. Drugi, większy pokoik to sala na przyjmowanie grup pielgrzymów, też pusta bez mebli. Sai Baba, odmawiając posiadania jakiegokolwiek bogactwa uzasadnia to tym, że boskiej inkarnacji nic nie jest potrzebne na ziemi. Własnym przykładem uczy nieprzywiązania do rzeczy materialnych. Posiłki jada aktualnie ze 2-3 tygodniowo. Przez dziesiątki lat jadał jeden skromny posiłek co drugi dzień. Szaty które nosi, tuniki, posiada dwie sztuki czerwone i jedną białą na wyjątkowe okazje. Jak na warunki indyjskie są bardzo tanie. I jedne sandały. Raz na dobę pije wodę. Mimo starości, rocznik 1926, lat prawie dziewięćdziesiąt, nie zmienił tych ascetycznych zwyczajów. Wstaje przed 4 rano, spać się kładzie o 21... Wszelkie datki przeznaczane są na działalność charytatywną, szkoły, szpitale, budowę studni, rozbudowę ashramu etc.  

Sathya Sai Baba - nauka


Bhagavan Śri Sathya Sai Baba
Sathya Sai Baba nie stworzył swą nauką nowego rozbudowanego systemu teologicznego, opiera się na wartościach duchowych i moralnych znanych w Indii od tysiącleci. W rzeczywistości jego rady to często proste ale pomijane regułki życiowe, a całość doktryny duchowej skupia się na praktycznym, osobistym doświadczaniu Boga, uświadomieniu reinkarnacji, wegetarianizmie i miłości w codziennym życiu. Wiara w boskość Sai Baby, podobnie jak kult nie jest wymagany i ogranicza się do najprostszych form składania szacunku Sai Babie jako awatarze. Podstawą nauk Sathya Sai Baby są cztery zasady:
  1. Jest tylko JEDNA religia, religia miłości. 
  2. Jest tylko JEDEN język, język serca. 
  3. Jest tylko JEDNA rasa, rasa ludzkości. 
  4. Jest tylko JEDEN Bóg, jest On wszechobecny.
Naczanie duchowe grupy głosi, że można pozostać w swojej religii i być wielbicielem czy sympatykiem Baby acz w rzeczywistości wiara w boskość Baby nie jest czymś koniecznym dla wyznawcy chociaż pomocnym. Większość ludzi przychodząca do Sathya Sai Baba w żaden sposób nie jest jego fanatycznymi czcicielami jak imputują paranoidalni działacze ośrodków antykultowych. Atrakcyjność posłania Sai Baba zwiększa fakt, że swoim wielbicielom i czcicielom guru pozwala praktykować rytuały ich własnej religii. Tą sferą działalności, w której czciciele Sai Baby zdają się najbardziej aktywni, jest oświata i wychowanie z wartościami ludzkimi. Nauki Sathya Sai Baby dla laików sprowadzają się do zbioru truizmów i prostych zasad, niby banalnych ale nie łatwych do stosowania w życiu. Najsłynniejsze przykazania, jakie w ciągu sześciu długich dziesięcioleci swej kariery żyjącego bóstwa zdołał wyuczyć, to: „Pomagaj zawsze, nie czyń krzywdy - nigdy” oraz „Kochaj każdego, służ każdemu”. Któż mógłby spierać się z takim prostym i uniwersalnym kodeksem moralnym?

Sai Baba lustrem dla ludzi tego świata


70 mln ludzi wie, że Avatara, zstąpienie boskości, takie jak Sathya Sai Baba jest LUSTREM w którym ludzie widzą to czym w rzeczywistości sami są. Demon widzi w Sai Babie demona, oszust widzi w nim oszusta, a dobry człowiek widzi samą boskość. Jak ktoś widzi w Sai Babie zło - to sam jest złem, albowiem Avatara jest Lustrem - Darpaną, Zwierciadłem Umysłu i pokazuje człowiekowi to, czym on jest w środku. Dla miliarda hindusów są to oczywistości, dlatego śmieszni są ci ludzie, co upatrują się zła w Boskości Mistrza.  Sathya Sai Baba jest Lustrem Dharmy. Każdy w nim widzi to czym sam jest. Tylko człowiek dobry, czysty i uczciwy zobaczy w Sai dobro, czystość i uczciwość. Jest to integralna część doświadczenia duchowej kultury Wschodu. Władca demonów widzi w Sai Babie władcę demonów. Żarliwy asceta zobaczy w Sai Babie żarliwego ascetę. Tak działa boskie lustro, którym jest tylko Boska Istota.

Własne odczucia, refleksje, doznania na temat awatary takiej jak Sai Baba, używa się do identyfikacji własnych grzechów, odchyłów i wad charakteru. Awatara jest w filozofii Wschodu doskonałym, czystym zwierciadłem Dharmy. Każdy kto na niego patrzy, kto go odczuwa - widzi i czuje w nim siebie, swój obraz, to czym jest. Każdy Hindus wie doskonale, że Mistrz Duchowy otoczony jest Daiva Darpanam, czyli Boskim Lustrem, aurą świetlistej energii odbijającej innym prawdę o nich samych. Odbija ludziom przychodzącym to czym są. Dla Hindusów, Dżainów czy buddystów jest to oczywiste. A ludzie Zachodu muszą się nauczyć jak interpretować swoje doświadczenia z awatarami, tak samo jak trzeba się nauczyć fachowo analizy snów dla celów psychoanalizy.

Ludzie Wschodu jak ktoś coś złego mówi czy pisze o dobrze rozpoznanej awatarze takiej jak Sathya Sai Baba, śmieją, się bo widzą osobę, która nie dość że jest zła, to jeszcze ignorancka i ślepa, bo nie widzi w lustrze zła którym sama jest. Bhagawad Gita opisuje kategorie złych osób, które nie są w stanie widzieć dobra w awatarze. Kto nie widzi dobra w Sathya Sai Baba ten nie ma dobra w sobie. Kto nie widzi czystości w Sai Baba, ten nie ma czystości w sobie. Kto nie widzi świętości w Sai Baba, ten nie ma świętości w sobie. Kto nie widzi Boga w Sai Baba ten nie ma Boga w sobie. Nauki Wschodu przypominają filozoficzną prawdę, że Bóg jest wszędzie, tym bardziej nie brakuje go w Awatarze oraz szczerych wyznawcach danej religii, którzy rzeczywiście żyją zgodnie z objawionymi zasadami duchowego życia. Cała wiedza Wschodu przypomina, że ten, co znieważa osobę świętą jest istotą zepsutą i demoniczną.  

Sathya Sai - boski Posłaniec


Sathya Sai Baba jest posłańcem Boga, z autopsji wie to ze 70 milionów ludzi, także z przepowiedni puranicznych, z których najstarsze mają ponad 5 tysięcy lat. Jest to troista inkarnacja Pana Dattatreya, który nawet jak poprzednio żył, to się zapowiedział w określonym czasie ponownie, znów w trójinkarnacji, dokładnie opisał nawet okoliczności swoich kolejnych narodzin. Oprócz tego prawdziwi awatarowie mają kilkaset znaków na ciele po których poznać i to, że jest to boska inkarnacja, jak i jej szczególny charakter. Ciało awatara ma 256 podstawowych oznak bycia awatarą, które muszą być wyraźne, zanim się kogoś w Indii uzna za Awatara. Z tego 32 znaki są wyraźnie widoczne.

Osoby opętane przez złe duchy, demony, także chorzy psychicznie bardzo źle zwykle znoszą energię czystego białego światła Śri Sathya Sai Baba. Jest on boskim egzorcystą, a to złe znoszenie energii Sai Baby to reakcja opętującego demona na Boskość z Nieba. Ale im bardziej ktoś jest opętany, tym trudniej mu się pogodzić z tym, że jest opętany, a Boska Moc go oczyszcza, egzorcyzmuje, uwalnia od stadka opętujących złych duchów. Rocznie Sathya Sai Baba uwalnia od opętań nawet kilkanaście tysięcy osób. Zdjęcie Sathya Sai wielu egzorcystów na całym świecie używa, bo podnosi im skuteczność usług.
Śirdi Sai - Sathya Sai - Prema Sai
Organizacja Sathya Sai Baba proponuje swoim wiernym przyjęcie do serca nowej „trójcy” złożonej z pierwszego Sai Baba z Shirdi, z Sathya Sai Baba i Prema Sai Baba czyli jego przyszłego wcielenia, które ma się pojawić w jakiś czas po jego śmierci, nie prędzej niż w roku 2022. Wraz z tym nowym wcieleniem boga Baba ma nadejść oczekiwany przez wyznawców złoty wiek.

Praktyka grupy Sathya Sai


Praktyka grupy opiera się głównie na śpiewaniu bhadżanów, pieśni duchowych, recytowaniu mantramów, na uprawianiu jogi i medytacji. Zaleca się kontakt z Mistrzem poprzez podróż do Indii. Tam dwa razy dziennie odbywają się spotkania z Babą ku czci Boga, a miejsce spotkań mieści ponad 10 tysięcy osób. Praktykuje się mantram Gayatri, medytacje światła, a także śpiewy pieśni duchowych, Bhadżany. Pozdrawia się wzajemnie frazą Sai Ram. Do osobistego kontemplowania awatara służy mantram: Om Śri Sai Ram. Śri Satya Sai Baba także w swoim poprzednim wcieleniu jako Shirdi Sainatha ciągle uczył, żeby ludzie odbierali różowy promień boskiej, pozytywnej energii dzięki której rozwijają się pozytywne uczucia, a negatywne gasną, bo nie są odżywiane. Poleca się robić takie medytacje wchłaniania różowego promienia światła od Saideva nawet kilka razy dziennie, dla powstrzymania negatywnych programów emocjonalnych wszczepionych przez złe i zdeprawowane istoty.

Działalność ruchu Sai dla dzieci i młodzieży


Program oświatowy dla dzieci o nazwie „Wychowanie w poszanowaniu wartości ludzkich” realizowany jest w szkołach w około 100 krajach i wspierany przez ONZ. W jego ramach promuje się pięć wartości: prawdę (satya), prawość (dharma), pokój (śanti), miłość (prema) i niestosowanie przemocy (ahimsa). Program nie odrzuca uczenia się na pamięć, ale też kładzie nacisk na indyjskie techniki, takie jak „siedzenie w milczeniu”, powtarzanie cytatów, opowiadanie, śpiew i działalność zespołową. Posłanie Sathya Sai Baba trafia do dzieci brytyjskich za pośrednictwem dwu instytucji charytatywnych. Pierwsza z nich nosi nazwę Sathya Sai Education in Human Values Trust UK i utrzymuje kontakt z 800 szkołami.

Przykładem jej działalności jest prowadzenie obozu letniego w szkole podstawowej Christchurch, we wschodnim Londynie (gdzie tylko w 2005 roku 100 dzieci spędzało czas na zabawie, grach młodzieżowych, malowaniu i śpiewach). Przedstawiciele tej instytucji jak i szkół zgodnie twierdzą, że nie promuje ona ani nie promuje żadnej konkretnej religii, a jedynie wskazuje na wartości moralne we włąsnej religii dziecka. Jej założycielka Carole Alderman, była aktywistka ChildLine, nie ma żadnych formalnych kwalifikacji pedagogicznych. Przyznaje, że posługuje się niektórymi cytatami mądrości Sai Baby, ale mówi: „W ogóle nie uczymy dzieci na temat Sai Baby, bo są na to za młode, aby zrozumieć”. Dodaje: „Byłam świadkiem wielu jego cudów. Widziałam ludzi zbliżających się do niego o kulach lub na wózkach inwalidzkich a odchodzących od niego na własnych nogach. Widziałam, jak wyczarowuje wiele różnych przedmiotów każdego dnia. Jest wszechwiedzący.”

Druga brytyjska instytucja charytatywna Human Values Foundation (Fundacja Wartości Ludzkich) dociera do ponad 500 szkół. Jej prezes Dennis Eagan powiedział: „Nasza fundacja nie ma nic wspólnego z Sai Babą”. Jednakże jej program również nosi nazwę „Wychowanie w poszanowaniu wartości ludzkich”. Promuje te same wartości Sai Baby i stosuje te same techniki edukacji. Kierowniczka programu June Auton regularnie odwiedza aśram Sai Baby w Indiach. W wywiadzie dla gazety powiedziała: „Nie będę rozmawiała o mojej religii przez telefon. Moje wyznanie jest moją sprawą prywatną.” Naciskana przez dziennikarzy powiedziała tylko: „Chodzę do kościoła w mojej miejscowości”.  

Mahasamadhi 


W dniu 24 kwietnia 2011 po krótkiej chorobie zmarł wielki mistrz duchowy Sri Sathya Sai Baba, uznawany za reinkarnację dawnego bóstwa Śri Dattatreya (Shirdi Sainatha to jego poprzednie wcielenie). W stanie Andhra Pradesh rząd ogłosił 4 dniową żałobę narodową. Sri Sathya Sai Baba był od dzieciństwa źródłem inspiracji duchowej, religijnej i naukowej dla milionów hindusów oraz innych narodowości. Z jego wsparciem i finansowaniem wybudowano w południowej Indii największy i najnowocześniejszy szpital w Azji. Sathya Sai Baba dla ponad 100 milionów ludzi jest Człowiekiem Bożym, Awatarem na miarę Śri Kriszny, Rama, Buddy, Muhammada czy Jezusa. Nie założył jednak nowej religii, a jedynie całe życie poświęcił na jednoczenie wyznawców istniejących religii w duchu pokoju i miłości.

Indyjskie Bollywood oraz indyjska Dolina Krzemowa rozpoczęły żałobę narodową, gdyż mistrz zachęcał większość indyjskich aktorów do rozwijania indyjskiego kina i technologii komputerowych! Pokazywał jak nauka i duchowość zawsze idą w parze dla postępu ludzkości, czego nie mogli znieść niektórzy ortodoksi muzułmańscy i chrześcijańscy dla których postęp nauki to ciągle jeszcze szatan, a nie Bóg (Allah). W Aśramie Sathya Sai Baba terroryści chrześcijańscy jak i muzułmańscy z tak zwanej prawicy wiele razy podkładali bomby, usiłowali Sai Babę zastrzelić, a aśramu w Puttaparti przez kilka lat pilnowało wojsko indyjskie, także przed partyzantką maoistowską bardzo aktywną na południu Indii.

Mahasamadhi Śri Sathya Sai Baba




Sathya Sai Baba był hospitalizowany od 28 marca 2011 z powodu ogólnej niewydolności wielonarządowej. Miał już prawie 86 lat, a wedle własnego proroctwa miał dożyć wieku około trzech Śanivaras. Okres Śanivara to około 30 lat, czas obiegu planety Saturn w indyjskiej astrologii. Trzy takie cykle to okres zrealizowania pełnej misji Awatara. Wiele osób mniema, że trzy cykle Saturna to 90 lat lub więcej, jednak Saturn obiega Słońce w około 29,5 roku, dokładnie w 10.759,5 dni (czyli 29,46 lat). Mamy zatem 88,38 lat na zakończenie pełnego cyklu Trzech Śanivaras, zatem z dokładnością błędu statystycznego można stwierdzić, że Sathya Sai Baba dożył sędziwego wieku "około trzech śanivaras", jak sam o sobie przepowiedział. W 1950/51 roku z okazji otwarcia Aśramu Prasanthi Nilayam w Puttaparti Sathya Sai Baba przepowiadał, że zamierza jeszcze żyć przynajmniej 59 lat, zatem trzeba uznać, że i ta przepowiednia się spełniła!

Sathya Sai Baba - mesjasz dla milionów uduchowionych ludzi odszedł ostatecznie dnia 24 kwietnia 2011 roku o godzinie 7.45 rano, czyli w pierwszy dzień Wielkanocy. Sathya Sai Baba ostatni oddech wydał z siebie o godz. 7.28, jednak przez kilka minut była jeszcze podejmowana reanimacja. Z uwagi na to, że wśród jego wielbicieli i sewaków (uczniów służebników) było także wiele milionów postępowych i mistycznych chrześcijan o ekumenicznym nastawieniu, Sai Baba uważany jest za prawdziwego Chrystusa Adwentu, Mesjasza, który swoim odejściem, śmiercią akurat w czasie święta chrześcijańskiej Wielkanocy jedynie po raz kolejny potwierdza ów odczuwany przez widzących fakt mesjaństwa, przepowiadany także w wielu proroctwach. Można zatem powszechnie uważać już nauki Sathya Sai Baba odnoszące się do prawdziwego chrześcijaństwa jako nauki Mesjasza, Ducha Prawdy - Sathya Sai Baby!

Zwłoki Sri Sathya Sai Baba (Sathyanarayan Raju) zgodnie z tradycją indyjską zostały spalone w Sai Kulwant Hall w Aśramie Prashanti Nilayam w środę rano dnia 27 kwietnia 2011 roku. Pogrzeb odbył się ze wszelkimi honorami przewidzianymi przez władze stanowe dla osób wybitnie zasłużonych wobec Narodu i Ojczyzny. W poniedziałek i wtorek zwłoki były wystawione na widok publiczny w Sai Kulwant Hall. W Puttaparti od ogłoszenia zgonu w niedzielę rano zgromadziło się już ponad 400 tysięcy osób, w tym wielu aktorów, naukowców, ministrów i polityków (tak rządzących jak i opozycji) oraz duchownych różnych wyznań celem czuwania.

Sri Sathya Sai Baba (Sathyanarayan Raju) żył od 23 listopad 1926 do 24 kwietnia 2011. Wielbiciele Sri Sathya Sai żyją dziś w 108 krajach świata, gdzie są oficjalne Aśramy i ośrodki Sathya Sai, a w 126 krajach świata przebywają wielbiciele. Fundacja Sathya Sai zarządza majątkiem wartym około 400 miliardów rupii (40 tysięcy kroras) czyli około 9 miliardów dolarów USA, co na warunki indyjskie jest ogromną kwotą. Fundacja Sathya Sai budowała nie tylko szpitale, ale także nowoczesne drogi, lotnisko, tysiące studni, pomagała ofiarom pedofilii i przemocy, budowała szkoły i uniwersytety. Sathya Sai Baba to wizjoner, który od 1940 roku kiedy rozpoczął swoją duchową misję, cudami przyciągał miliony ludzi, ale datki wykorzystywał dla unowocześnienia regionu oraz kraju (stanu) w którym żył i nauczał. Świetnie godził religijność z nauką, medycyną i postępem technicznym. 

Przeczytaj także:

Wybrane nauki Sathya Sai Baba

http://radza-joga.blogspot.com/2016/03/sathya-sai-baba-nauki-wybrane.html


Zapraszamy na warsztaty Królewskiej Radża Jogi 


© Wszelkie prawa do publikacji zastrzeżone przez: radża-joga.blogspot.com


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz