Jama i nijama - etyka - moralność - podstawy jogi

YAMAH i NIYAMAH - Etyka, moralność, duchowy sposób życia w Jodze

Droga duchowa, Rozwój duchowy, Duchowość, uduchowienie, mistyka i ezoteryka to także etyka i moralność co doskonale widać na przykładzie zasad yama (jama) i niyama (nijama) w treningu jogi nauczanej autentycznie przez mistrzów Wschodu. Nie ma jogi bez yama i niyama powidają mistrzowie z Indii, a naukowe podstawy jogi znane są chociażby w buddyzmie i taoizmie. (Zastosowano dla pojęć w wersetach sanskrytu transliterację uproszczoną na bazie IT, gdzie długie samogłoski oznaczone są dużymi literami, podobnie głoski nosowe i przydechowe, jedynie sh to sz, j = dź, a y = j).

Joga a etyka i życie duchowe

Popularność jogi od lat stopniowo wzrasta na całym świecie. Ci, którzy zaczęli praktykować jogę i sami poczuli jej niezwykłe działanie najczęściej kontynuują treningi przez długie lata a wielu przez całe życie, ciągle się doskonaląc. W jodze jest możliwość bezpiecznej i efektywnej pracy bez względu na wiek, typ ciała czy przeszłe doświadczenia wynikłe z jakiejkolwiek formy pracy z ciałem. Połączenie właściwego ruchu i oddechu oraz postawy owocuje świadomym treningiem przynoszącym poczucie odmłodzenia, energii i siły. Joga jest zadziwiająca, bo nawet jeśli ćwiczysz tylko raz w tygodniu godzinę to i tak poczujesz działanie jogi.

Krija Joga atman joga oddechowa

Atma Krija Joga - Naukowa praktyka realizacji boskiej duszy

Krijajoga (Kriyayogah) to jedna z dwunastu klasycznych odmian jogi, powiązana silniej z praktykami typu krija (kriyah). Jest wzmiankowana w literaturze religijnej i jogicznej różnych okresów i nurtów. Kriyayoga służy realizacji Atmana - Duszy, Wyższej Jaźni. W klasyfikacji systemów jogi, Krija Joga należy do szerszej grupy znanej pod nazwą Tantra Joga, a także Kundalini Joga. Jest to ekskluzywna tak zwana Himalajska Joga Tantryczna, przez środowiska teozoficzne i ezoteryczne często nazywana jogą atmiczną. W ujęciu klasycznym ryszi Patańdźali objaśnił krijajogę w sutrze II.1 Jogasutr, jako składającą się z trzech osi praktyk: 

• tapas - asceza, żarliwość, wysiłek; 
• swadhjaja - kontemplacja światła jaźni (swadhi), medytacja światła jaźni; 
• iśwarapranidhana - duchowe oddanie żyjącemu mistrzowi.

Tapas, Svadhyaya i Iśvarapranidhana to trzy ostatnie Niyama w klasycznej jodze. Jej celem jaki określił Patańdżali w sutrze II.2, jest wywołanie stanu samadhi i osłabienie kleśa (uciążliwości). Postklasyczne odmiany krijajogi zawierają elementy analogiczne jak kundalinijoga i nauczają metod rozbudzenia energii kuńdalini. 

Krijajoga jako zbiór praktycznych ćwiczeń wygląda jak wyciąg z metod Hathajogi, Radżajogi i Lajajogi. W swej istocie, jest to zbiór metod praktyki nawiązujący do tych trzech wielkich szkół jogi. Krijajoga jest praktykowana przez Dewy (Bóstwa, Anioły), a kto praktykuje Krijajogę szczerze, w miarę duchowej realizacji sam staje się Dewatą i dołącza do mieszkańców Niebios.