BHAGAWAD GITA - Przekład Umadewi Wandy Dynowskiej część I
Bhagawad Gita, część Mahabharaty jest przez Hindusów, praktyków nurtów hinduistycznych na całym świecie uznawana i ceniona jako źródłowe Pismo Święte, podstawa jogi i gnozy, podstawa duchowości, kultury i religii oraz myślenia ludzi Wschodu.
Prezentujemy pierwszą część Pieśni Bhagawad Gita, dziewięć Rozmów pierwotnie śpiewnie wyrecytowanych przez Śri Gopala Krishna do swego Ucznia (Ćela), Śri Arjuńa (Ardźuna) na Polu Kuru wedle zapisu epopei znanej jako Mahabharata. Autorką tego jednego z najlepszych, chociaż staropolskich przekładów jest Śri Umadewi Wanda Dynowska, uznana przez specjalistów sanskrytu i indologii autorka przekładów literatury indyjskiej na język polski.
Bhagawad Gita - bardziej poprawnie Bhagavadgita, to w języku sanskrytu Bhagavadgītā, dosłownie Pieśń Pana, Władcy, Mistrza czyli Iśwara - której najstarsze zachowane odpisy pochodzą prawdopodobnie z III czy II w. p.e.ch, stanowi niewielką część, około 700 strof, epickiego poematu - Mahabharata, w części pt. Bhiszma - (rozdziały 23-40, Bhishma- Parva). Wydarzenia epopei można historycznie umiejscowić w czasie ponad 5200- 5500 lat temu w okolicach współczesnego Delhi. Gita jest uważana za świętą księgę, za Pismo Święte hinduizmu, szczególnie ważna dla wisznuizmu, a najbardziej dla odłamu wisznuickiego, jakim jest krysznaizm.
