Gayatri - Pieśń Światła

Gāyatrî - Pieśń Światła Bogini Matki Ziemi

Ideał Bogini Matki Ziemi, słonecznej duszy całej przyrody i planety, ludzkość zna od tysięcy lat.  Gayatri to superbogini ucieleśniającą Moc Światła. Odrodzenie pogłębionej duchowości obrazu mistycznej Bogini jest bardzo ważne dla zrównoważonego rozwoju duchowego całej ludzkości. Gāyatrî to Pieśń Światła, Mądrość Ziemi, Moc Światła i wiele jeszcze innych wspaniałych określeń oddających fenomen Boga-Kobiety, czyli Bogini, nie niższej i nie wyższej, ale partnersko równej części Boskiej Pary Rodzicielskiej. Wiele zła jakie dzieje się w ludzkich społeczeństwach pochodzi z tego, że zapomina się o wewnętrznej strukturze Bóstwa jako Boskiej, Niebiańskiej Pary, Boga i Bogini! Starożytni Bóstwa czcili bezosobowo jako Wielkiego Ducha, ani męskiego ani żeńskiego jednak jednocześnie osobowo jako doskonały ideał wzorcowej Pary, jako Boga oraz Bogini, którzy mają jednaką władzę i prawa, a przy tym stanowią zupełną Harmonię. Długotrwałe ziemskie pary rodziców żyjące w zgodzie i harmonii dawano za wzór współżycia i współistnienia na sposób Niebiański. 

Bhagavad Gita - Umadewi Wanda Dynowska część I

BHAGAWAD GITA - Przekład Umadewi Wandy Dynowskiej część I

Bhagawad Gita, część Mahabharaty jest przez Hindusów, praktyków nurtów hinduistycznych na całym świecie uznawana i ceniona jako źródłowe Pismo Święte, podstawa jogi i gnozy, podstawa duchowości, kultury i religii oraz myślenia ludzi Wschodu.

Prezentujemy pierwszą część Pieśni Bhagawad Gita, dziewięć Rozmów pierwotnie śpiewnie wyrecytowanych przez Śri Gopala Krishna do swego Ucznia (Ćela), Śri Arjuńa (Ardźuna) na Polu Kuru wedle zapisu epopei znanej jako Mahabharata. Autorką tego jednego z najlepszych, chociaż staropolskich przekładów jest Śri Umadewi Wanda Dynowska, uznana przez specjalistów sanskrytu i indologii autorka przekładów literatury indyjskiej na język polski.

Bhagawad Gita - bardziej poprawnie Bhagavadgita, to w języku sanskrytu Bhagavadgītā, dosłownie Pieśń Pana, Władcy, Mistrza czyli Iśwara - której najstarsze zachowane odpisy pochodzą prawdopodobnie z III czy II w. p.e.ch, stanowi niewielką część, około 700 strof, epickiego poematu - Mahabharata, w części pt. Bhiszma - (rozdziały 23-40, Bhishma- Parva). Wydarzenia epopei można historycznie umiejscowić w czasie ponad 5200- 5500 lat temu w okolicach współczesnego Delhi. Gita jest uważana za świętą księgę, za Pismo Święte hinduizmu, szczególnie ważna dla wisznuizmu, a najbardziej dla odłamu wisznuickiego, jakim jest krysznaizm.

Medytacja Transmisyjna

TM - Technika Medytacji - Medytacja Transmisyjna 

Technika medytacji transmisyjnej zwana w skrócie TM - (skrót od angielskiej nazwy: Transmission Meditation) - jest szczególną formą grupowej modlitwy i oddziaływania wszystkich zaangażowanych w praktykę adeptów i adeptek jogi. Jeden z Mistrzów Bractwa Złotej Szaty Świątyni Śigatse - Djwhal Khul Khan (znany jako D.K. lub Tybetańczyk) wspomina o tej szczególnej formie praktyki jogi, która będzie jogą nadchodzącego Nowego Złotego Wieku Prawdy. Ta forma jogi to joga subtelnych energii ogniskowanych w tak zwanych ćakramach (lotosach) - ośrodkach energii. Wszyscy ci, którzy pragną podążać drogą duchowego rozwoju, zostają przyciągnięci do tej specyficznej pracy Nowego Wieku. TM jest duchową służbą przekazywania światła, miłości i mocy wszystkim potrzebującym istotom, jest duchową służbą uzdrawiania naszej planety i wszystkich żyjących i czujących istot. Już trzy chętne osoby praktykujące jogę światła mogą zainicjować trójkąt światła, który jest też symbolem grupy i wibracji trójdźwięku AUM symbolizującego Trójcę Świętą. Jeżeli w pracę przesyłania światła zaangażuje się siedem osób, to taka grupa otrzymuje Anioła Stróża - opiekuna grupy, który inspiruje praktykujących. Siódemka jest liczbą Duszy Grupowej i dlatego moc medytujących siedmiu osób specyficznie wzrasta.

Złocisty Płomień Śigatse

Złocisty Płomień Śigatse

Święty Płomieniu Złocistej Świątyni

Rozpal się wszędzie, gdzie Słowo głosimy;

Otwieraj podwoje Braterstwa Duszy

Niech Ogień Twój oczyszcza oczy, uszy!

Serce i Oko płomieniem wzniesione

Nieczystości żywotów wnet spalone;

Twe ciało Płomieniem się przeistacza

Złoty Blask wielkim się kręgiem roztacza!

Światła Ogniste płoną pośród nocy

Uczniowie czekają Wiedzy owocy;

Mądrość jest z Góry wlewana tej Duszy

Która w Pielgrzymkę za swym Guru ruszy!

Nie bacząc na trudy, życia przeszkody

Odważnie wskoczy w głąb mistycznej wody;

Siedem płomieni rozpaliwszy Uczeń

Nie cierpi rozterki ni żadnych zboczeń!